Kaddafi: postrach zachodniego systemu

Czy przyczyną ataku na Libię jest przejęcie złóż naftowych? A może jednak uwolnienie społeczeństwa od ucisku dyktatora? Przyczyna bombardowania przez NATO Libii była zupełnie inna. Zapraszam do zgłębienia tematu.

THE GREAT MANMADE RIVER

Jest to projekt stworzony przez Kaddafiego, który był i jest największym projektem hydrotechnicznym rurociągów dostarczających wodę. Wielka Sztuczna Rzeka ma zapewnić dostarczenie pitnej wody do największych miast w Libii oraz pobliskim w obszarze budowy. Prowadzone są dwie główne nitki rurociągów z odgałęzieniami. Długość projektu wynosi około 2 820 km. Celem utworzenia Wielkiej Sztucznej Rzeki jest, oprócz zapewnienia pitnej wody, pobudzenie gospodarki rolnej Libii na wzór Nilu w Egipcie. Projekt rozpoczął się w 1984 roku.

W 1991 roku przystąpiono do fazy drugiej, woda dotarła do Trypolisu w 1996 roku, a do Ghayan w 2007 roku. Kolejnymi miastami mają być Bengazi i Sytra. Całkowicie wykonany projekt zapewnia wodę 70% społeczeństwa. Wydano na ten projekt 25 miliardów dolarów. Projekt całkowicie i wyłącznie finansowanych przez rząd Libii. Źródłem finansowania są oczywiście zyski ze znacjonalizowanej ropy. 22 lipca 2011 roku siły powietrzne NATO zbombardowały fabrykę Mars al-Burjaka, produkującą elementy rurociągu. Uzasadniono to „obecnością wyrzutni rakiet na terenie zakładu”. Obecnie dalsza budowa rurociągu jest zagrożona. Powodem jest konflikt walk o władzę w Libii.

CZY RZĄDY KADDAFIEGO BYŁY AŻ TAK OKRUTNE?

Za rządów Kaddafiego obywatele mieli: darmową elektryczność (brak rachunków), opieka zdrowotna oraz edukacja były darmowe, becikowe wynosiło 5 000$, wszyscy nowożeńcy dostawali od państwa 60 tyś dinarów czyli około 45 tyś dolarów amerykańskich, rząd dopłacał do zakupu pierwszego samochodu połowę ceny, rolnik za darmo dostawał ziemię, sprzęt oraz nasiona (rząd wychodził z założenia że swoją pracą oraz produkcją koszty się zwrócą), cena benzyny wynosi 14 centów amerykańskich za litr oraz wiele innych udogodnień o które my walczymy. Za jego rządów co 4 obywatel ma wykształcenie wyższe.

Libia to monolit cywilizacyjny (kulturowy) silnie oparty na islamie. Moim zdaniem wybuch rewolucji w takim państwie, z takimi prawami, z tą samą kulturą, z takimi pieniędzmi nie jest możliwy samoistny bunt. Musi nim kierować siła z zewnątrz. Wojsko było mu wiernie oddane. Wypędzili z kraju ekstremistów islamskich. Nawet kiedy były już naloty NATO na Libię 1,7 miliona Libijczyków zebrało się w Trypolisie by solidaryzować z pozostawieniem u władzy Kadafiego.

PRZYCZYNA ATAKÓW NA LIBIĘ

Nie było nim ani ropa, ani uwolnienie społeczeństwa od tyrana, ani szerzenie demokracji. Było nim ZŁOTO.

Zanim opowiem Państwu o nalotach. Najważniejsza instytucja finansowa Libii, czyli Bank Centralny był niezależny od Międzynarodowego Systemu Bankowego. Nie posiadali żadnego długu! Posiadali ogromne rezerwy złota sięgające około 144 tony złota czyli odpowiednik 150 mld$. Bycie niezależnym od Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz Banku Rozrachunków Międzynarodowych powoduje że nie ma się wpływu na politykę prowadzoną przez kraj oraz nie ma z czego zagrabić surowców. Kaddafi mógł na to sobie pozwolić dzięki pieniądzom płynącym z eksportu ropy.

Czego się jednak najbardziej przestraszył zachód? Złotego Dinara. Kaddafi chciał zmienić system rozliczania się za ropę. Nie chciał przyjmować więcej euro ani dolara. Chciał przyjmować coś co miało zawsze wartość – złoto. Tok myślenia był bardzo prosty i logiczny. Jeśli my sprzedajemy Wam ropę (obojętnie jaki surowiec) to mamy jego określoną ilość, a więc chcemy pozyskać w zamian także coś co zawsze ma swoją wartość. Złoty Dinar opierał się na parytecie złota.

Nie tylko Kaddafi chciał zmienić system rozliczeń międzypaństwowych ale także „cwaniacy” z Amerykańskiego Banku Federalnego. W 2011 roku panował jeszcze kryzys ekonomiczny i zmuszono państwa do spłaty długów w złocie a nie w dolarach, najważniejszej walucie na świecie. A dlaczego najważniejszej? Bo pod koniec II Wojny Światowej spotkali się przedstawiciele krajów zwyciężających w wojnie i ustalili wymienialność kursu walut krajowych ma się opierać na parytecie złota lecz tak naprawdę wszyscy odnosili się do kursu dolara (Postanowili że uncja złota będzie warta 35 dolarów). W 1971 roku prezydent Nixon zrezygnował z parytetu złota i wprowadził dolara jako pieniądz fiducjarny, który nie jest oparty na żadnym kruszcu (dobru materialnym) tylko na „wierze społeczeństwa w jego moc nabywczą”. Pomysł Kaddafiego wprowadzający Złotego Dinara spotkał się z ogromnym sprzeciwem USA i UE.

ZŁOTY DINAR

W 2002 roku Libia oraz Malezja podjęły inicjatywę przywrócenia idei perskiego Złotego Dinara. Ciepło przyjęły ten pomysł Sudan, Iran i Bahrajn. Po roku ideę wpierały również Zjednoczone Emiraty oraz Indonezja. Po wielu spotkaniach przedstawicieli rządowych kształty wprowadzenia tej waluty nabierały realnych kształtów. Jako waluta (w ramach projektu pilotażowego) została uważana w Iranie, Indonezji oraz Malezji. W obiegu znalazła się obok walut tych krajów (pieniędzy fiducjarnych).

W 2011 roku Kaddafi chciał ogłosić światu swoje wystąpienie ze światowego systemu finansowego. Jeśli by to zrobił, kraje wcześniej wspomniane przyłączyły by się do niego. Na taką zmianę przygotowane mogłyby sobie również pozwolić Rosja, Chiny oraz Indie.

Obecnie pieniądz krajowy w obiegu nie opiera się na złocie. W prawdzie każdy kraj posiada jakąś ilość złota w swoich rezerwach oraz obce waluty w skarbcu, które można wykorzystać aby poprawić stabilność gospodarki. Poprzez sprzedaż walut innych od krajowych osłabia się sprzedawaną walutę na skutek zwiększenia jej podaży w obiegu.

Obecnie cały światowy system oparty jest na długu. Każdy kraj jest zadłużony (prócz Libii do 2011 roku). Najważniejszym bankiem nie jest jakiś bank międzynarodowy tylko Amerykański Bank Federalny (FED), który zresztą tak jak Europejski Bank Centralny (EBC) prowadzą ekspansywną politykę monetarną produkując „z niczego” pieniądz oraz utrzymując niskie stopu procentowe. Proces kreacji pieniądza „z niczego” jest oparty na kredytach.

Polega on na tym że ja wpłacam do banku np. 1000 złotych. Załóżmy że nasz Bank utrzymuje swoje rezerwy na poziomie 10% więc kolejnej osobie Bank pożyczy  900 zł. Inna osoba wpłaca do banku 900 złotych ponieważ się zadłużyła w Banku kupując meble. Pani/Pan chcą pożyczyć pieniądze, z tych wpłaconych 900 zł Bank odprowadza 10% i może Wam pożyczyć 810 zł. I taki proces się powtarza dalej. Tak więc Bank wyprodukował z 1000 zł wpłaconych przez jedną osobę 9000 złotych. Nawet samo państwo, Stany Zjednoczone, są dłużne FED’u Jest on przecież bankiem niezależnym i on ustala podaż dolara w obiegu i stopy procentowe. Pożycza on Stanom Zjednoczonym każdego dolara.

Kaddafi nie chciał być niewolnikiem FED’u, wiedział że pieniądz papierkowy nie jest nic warty a w czasie wojen długów się nie spłaca i po wojnie startuje się z czystą kartą. Więc chciał posiadać wartościową walutę. Przejście na system złotej waluty spowodowało by uwolnienie z uścisku baków, od kredytów, raportów, deklaracji… nie było by przekrętów finansowych, była by stabilna waluta.

Jego plan miał jedną wadę – stanowił bombę rozrywającą zachodni schemat Ponziego, jakim jest przekręt z fiat money i system rezerw cząstkowych. Konieczność płacenia złotem spowodowałaby ogromny skok wartości złota (w pieniądzu fiducjarnym) i zdewastowałaby zadłużone kraje zachodu. Utrzymanie przekrętu tworzenia pieniędzy „z niczego” polega na nieustannym zadłużaniem się społeczeństwa i rządów.

ATAKI NATO NA LIBIĘ

CIA wywołując Wiosnę Arabską miała na celu, między innymi, przechwycenie złota z każdego kraju objętych rewolucją, a nie uwolnieniem społeczeństwa od opresji dyktatorów. Rezolucja ONZ nr 1973 daje możliwość interwencji międzynarodowej w każdym kraju, w którym wybuchają zamieszki, bunty lub wojna domowa czyli ingerowanie w sprawy wewnątrzpaństwowe. NATO wykorzystało to w Libii bombardując ten kraj pod pretekstem uwolnienia spod opresyjnego życia społeczeństwa.

Powtórzę raz jeszcze, w 2011 roku 1,7 miliona Libijczyków zgromadziło się w Trypolisie, by pokazać, że popierają rządy Kaddafiego. Czy było im źle z wcześniej wspominanymi przywilejami? Ekstremiści islamscy byli prawdziwym wrogiem ale od kiedy to NATO wspiera ekstremistów islamskich? Czy to oni wywołali powstanie ISIS swoimi działaniami w Arabskiej Wiośnie? Wydaje mi się, że tak!

Zanim w Libii rebelianci utworzyli swój rząd w Bengazi, utworzyli najpierw Bank Centralny! Przecież po co komu Bank w czasie trwania rewolucji? A jeśli już utworzyli swój bank czy wpuścili w obieg nową walutę? Nie, dalej posługiwali się obecną walutą. Więc po co był ten Bank? A no właśnie aby zrobić „konkurencje” niezależnemu bankowi Kaddafiego i wykonywać zalecenia zachodnich bankierów. Zachód zamroził konta Kaddafiego pod pretekstem nieprzestrzegania praw człowieka. To już nie można robić ze swoim kapitałem czego się chce?

Po zamachu na Kaddafiego zachodni bankierzy i korporacje mogli poczuć ulgę. Ich korporacjonizm mógł dalej, bez przeszkód się rozwijać. Warto wspomnieć, że 144 ton złota które posiadał Kaddafi natychmiast zostało wywiezione do skarbca Amerykańskiego Banku Federalnego. Tak samo się stało ze złotem ukraińskim po zamieszkach na Majdanie. Wywieziono 33 tony ich złota. FED także przetrzymuje całość złota holenderskiego, aż 600 ton oraz pewną część złota niemieckiego 300 ton. Kiedy Niemcy zażądały wypłaty ich złota, FED po roku „namysłu” wysłał im 5 ton złota.

Przyczyną obalenia Kaddafiego był powrót do złotej waluty, która umocniłaby kraje afrykańskie oraz arabskie. Proszę jeszcze raz przejrzeć jak rozwijał swój kraj Kaddafi i czy faktycznie był złym dyktatorem.

Historyczny ambasador

PS: Artykuł poprzedzający to Kaddafi: wróg czy sprzymierzeniec? Historia Libii

Wspieraj blog na: