Napoleońska współczesność – Jaka jest Kampania Rosyjska w dzisiejszych czasach?

Jeden z najwybitniejszych strategów w historii. Reformator ustroju państwa, reformator prawa, utożsamienie powiedzenia „państwo to ja”. Tyran, agresor, egoista, wyzwoliciel, Cesarz. Wprowadził wolność osobistą, poszanowanie własności prywatnej, prawo spadkowe, niezwykle skuteczny kodeks karny. Dzięki temu państwo było skodyfikowane i równe wobec wszystkich narodów co umożliwiło budowę potęgi państwa. Zrewolucjonizował politykę fiskalną wprowadzając system bimetalowy.
Uważano że przestrzeganie standardu złota powoduje zawsze niedobór pieniędzy w cyrkulacji więc Bank Centralny zaczął wybijać monety kruszcowe (wybijane w srebrze) tak aby nie wymieniać banknotów na złoto. Ugruntowane zostały kredyty i pożyczki dla przedsiębiorców, które zapoczątkowały zaufanie do władzy.

Nie, to nie jest opis Angeli Merkel i jej Unii Europejskiej, chociaż opis byłby niezwykle podobny. Jest to opis Napoleona Bonaparte i jego Cesarstwa.

Pokój w Tylży

Przenieśmy się teraz do roku 1807. Właśnie zakończyła się wojna między Francją a IV Koalicją Antyfrancuską. Zostaje podpisany pokój w Tylży pomiędzy przedstawicielami Francji, Imperium Rosyjskiego i Prusami. Do punktów pokoju należało uznanie przez państwa Koalicji powstanie Księstwa Warszawskiego, Wolnego Miasta Gdańsk pozostającym pod protektoratem Prus i Saksonii, utworzenie Królestwa Westfalii oraz uwaga uwaga, wprowadzenie prawostronnego ruchu ulicznego! Tak, tak. To miał być Napoleon Bonaparte tym reformatorem ruchu ulicznego. Miało to na celu wprowadzenie zamętu we wrogich oddziałach przygotowujących się do bojów spotkaniowych ponieważ do tej pory żołnierze poruszali się w kierunku lewostronnym oddziały kontynentalne miały zaskoczyć wroga zmierzając prosto na niego w swoją prawą stronę.

Postanowienie, które miało zachwiać Zjednoczonym Królestwem

Najważniejszym postanowieniem pokoju w Tylży było przystąpienie Rosji do Blokady Kontynentalnej wymierzonej przeciwko Wielkiej Brytanii. Napoleon miał Wielki Plan. Był nim odnowienie granic Cesarstwa Rzymskiego pod banderą Francuską. Blokada Kontynentalna miała na celu osłabić ekonomicznie oraz gospodarczo Zjednoczone Królestwo, odcinając ją od jakiejkolwiek wymiany handlowej z państwami Europy kontynentalnej. Zamknięcie portów spowodowało automatycznie zamknięcie rynków zbytu i dostaw surowców dla Wielkiej Brytanii. Straty ekonomiczne a przede wszystkim gospodarcze były ogromne.

Jednak jak to bywa, zawsze ktoś się wyłamie, Blokada Kontynentalna (Continental System) nie była do końca przestrzegana. Była łamana ze względu na to że również państwa kontynentalne ponosiły ogromne straty, nie miały skąd pozyskać kapitału a był nim brytyjski funt co przekładało się negatywnie na ich gospodarkę. Handel Hiszpanii ze swoimi koloniami znacznie się skurczył, gospodarka rosyjska również uległa pogorszeniu ponieważ rynek brytyjski był głównym odbiorcą rosyjskiego zboża. Francja nie miała skąd pozyskać wełny, głównie Brytania zaopatrywała ich w ten surowiec. Napoleon liczył na to że gospodarka brytyjska się załamie i będą bardziej skłonni do ustępstw. To się jednak nie udało po przez nie przestrzeganie Blokady głównie przez Imperium Rosyjskie.

Teraz Blokadą Kontynentalną możemy nazwać sankcje gospodarcze stosowane wobec Rosji. Jak wiadomo z kart historii sankcje nie są zbytnio skuteczne. Zawsze wyłamią się kraje. Kraj na który nałożone są sankcje oczywiście cierpi ale są to obopólne negatywne skutki. W czasach Napoleona Wielka Brytania zaopatrywała Europę w gotówkę, w dzisiejszych czasach Rosja zaopatruje Europę w surowce. Jedno co pozostaje niezmienne jest to że cierpią kraje najbiedniejsze ze słabymi, uległymi politykami. W czasie trwania ostrych sankcji na Federacje Rosyjską Wielka Brytania, Niemcy oraz Francja podpisały po cichutku, nie podnosząc głosu umowy energetyczne z Gazpromem dotyczące budowy rozbudowy gazociągu Nord Stram II. Jest to transakcja wielomiliardowa. Będzie pomijać tak ważną dla krajów zachodnich Ukrainę, stawiam Wam pytanie, dlaczego? W dodatku Gazprom przejmuje europejskie magazyny gazu przewyższające kilkukrotnie pojemność wszystkich magazynów w Polsce łącznie z powstającymi. W zamian za to Niemcy dostają bezpośredni dostęp do złóż na Syberii. Gdzie jest ta WIELKA SOLIDARNOŚĆ EUROPEJSKA?! Kraje słabe politycznie będą cierpieć a jak po pewnym czasie namysłu (kiedy już jest za późno) będą podskakiwać to nałożone zostaną kary finansowe.

Marsz na Moskwę

Car Aleksander I z niepokojem patrzył na rosnącą potęgę Francji budowaną przez Napoleona. Liczył się z tym że może on zaatakować Imperium Rosyjskie podsycającym argumentem tej tezy był fakt że na tron Szwedzki w 1810 roku wstąpił francuski marszałek Jean Baptiste Bernadotte. Szwecja była strefą wpływów kontrolowanych przez Rosję co skłoniło Cara do nieprzestrzegania Blokady Kontynentalnej. Miało to swoje uzasadnienie i od tej pory Blokada słabła.

Napoleon słysząc że Car nie zamierza przestrzegać postanowień z Tylży postanowił upokorzyć naród rosyjski wasalizując ich. Bonaparte nie mógł sobie pozwolić by Brytyjczycy podnosili się z kryzysu.

24 czerwca 1812 roku Napoleon Bonaparte utworzył Wielką Armię składającą się z blisko 600 tysięcy żołnierzy różnych narodowości będących pod wpływami francuskimi. Chciał „raz na zawsze skończyć z barbarzyńskim kolosem Północy”. Rozpoczęła się Kampania Rosyjska. Pewnie kroczący niepokonany Cesarz zagarniał ziemie rosyjskie. Rosjanie unikali walk z Wielką Armią, wycofywali się w głąb kraju stosując przy tym taktykę spalonej ziemi, która miała na celu pozbawienie francuzów zmagazynowanego wyżywienia. Po dwóch miesiącach gonitwy 7 września Napoleon dogonił wycofujące się wojska carskie.

Bitwa pod Borodino

Naprzeciwko wycieńczonej 120 tysięcznej Armii Napoleona stanął generał Michaił Kutuzow z armią liczącą około 135 tysięcy żołnierzy. Rosjanie nie wyobrażali sobie pozostawienia byłej stolicy, Moskwy, bez podjęcia walki. Zacięta, krwawa bitwa trwała dwa dni. Pochłonęła łącznie około 90 tysięcy wojskowych z czego około 40 tysięcy byli francuzami. Pod koniec drugiego dnia bitwy Rosjanie zaczęli wycofywać swoje wojska otwierając drogę do Moskwy. Do dziś toczą się batalie kto wygrał tę bitwę, werdykt zostaje nierozstrzygnięty. 14 września 1812 roku Napoleon wkracza do opustoszałej Moskwy. Nazajutrz, tak jak w kolejnych dniach zostają podpalane magazyny z żywnością aby pozbawić wyżywienia armię. Przez pięć tygodni Napoleon wysyłał do Cara Aleksandra I, znajdującego się w Sankt Petersburgu, warunki pokoju. Ten jednak milczał. Rozumiejąc to 19 października Bonaparte wydał polecenie powrotu do Francji.

Droga powrotna, spotkanie Rosyjskiej Zimy oraz koniec Kampanii Rosyjskiej

Z każdym dniem, z każdą godziną warunki atmosferyczne były coraz gorsze. Do gry między mocarstwami wkroczyła zima, Rosyjska Zima. Była to sroga zima, żołnierze nie tylko padali z braku wyżywienia (nawet się posunęli do kanibalizmu, wszystko by przeżyć) ale z morderczego klimatu. Nie byli przygotowani na takie warunki ani fizycznie ani nie posiadali wyposażenia oraz odzienia by przetrwać w takich warunkach. W pogoń za wycofującymi się wojskami ruszył Kutuzow. Przejście przez rzekę Berezynę oznaczał dla Napoleona wkroczenie na ziemie Księstwa Warszawskiego. Walka trwała 3 dni. Armia Francuska została rozgromiona ponosząc około 35 tysięcy strat w armii przy zaledwie 13 tysiącach strat rosyjskich. Warto wspomnieć że jednym narodem broniącym Napoleona z Wielkiej Armii byli Polacy dzielnie walczący w bitwie.

Po tygodniu walki, 5 grudnia, Napoleon opuścił swoje wojska i ruszył do Paryża. W lutym 1813 roku Rosjanie zajęli całe Księstwo Warszawskie a w marcu został zawarty sojusz z Austrią oraz Prusami (dotychczasowymi aliantami Napoleona). Brnęli na zachód aż do momentu wielkiej Bitwy Narodów pod Lipskiem. Do walk doszło 16 października 1813 roku. Wojska VI Koalicji Antyfrancuskiej rozgromiły niegdysiejszą Wielką Armię. Po bitwie Napoleon wrócił do Paryża a Paryż przywitał go pozbawiając Napoleona tronu. 6 kwietnia Cesarz abdykował i został zesłany na wyspę Elbę. Kampania Rosyjska była początkiem końca Cesarstwa Francuskiego. Po kilku miesiącach chciał odzyskać tytuł oraz tron lecz wierna mu armia poległa w Bitwie pod Waterloo. Po raz kolejny wojska VI Koalicji Antyfrancuskiej, do której przyłączyła się Wielka Brytania, została pokonana a Napoleon zesłany jako jeniec na wyspę św. Heleny.

Po roku obrad w czerwcu 1815 roku zakończono Kongres Wiedeński, który miał na celu utworzenie nowego, stabilnego ładu w Europie przywracając władzę dynastiom sprzed okresu napoleońskiego.

Współczesny Napoleon

Jest nim oczywiście Angela Merkel, która rządzi niepodzielnie Unią Europejską. Jest reformatorką, wyzwolicielką oraz Cesarzem Unii Europejskiej. Jaki był zachwyt byłych krajów bloku wschodniego kiedy wkraczały do Unii Europejskiej. Taki sam entuzjazm panował za czasów Napoleona. Sankcje nałożone na Rosję są Blokadą Kontynentalną nałożoną na Wielką Brytanie. Ekspansja Unii Europejskiej nie jest ekspansją militarną tylko finansową. Kraje są zadłużone w Centralnym Banku Europejskim, który nie pomaga tak naprawdę tym krają tylko działa tak jak każdy bank czyli maksymalizuje swój zysk ekonomiczny. ECU także ma swoją jedną, w miarę stabilną walutę tak jak za czasów Napoleona. Także bazuje na pożyczkach i kredytach dla przedsiębiorców. Także jest propagowana równość wobec prawa. Napoleoński atak militarny na Imperium Rosyjskie ma swoje odzwierciedlenie w postaci zerwania współpracy ekonomiczno-gospodarczej z Federacją Rosyjską. Tylko że, te zerwanie współpracy tyczy się krajów wierzących w europejską solidarność i to one ponoszą największe koszty. Kraje bogate, rządzące, odpowiedzialne za decyzje w UE obchodzą „wymyślone” przez siebie sankcje dogadując się z Rosją tak jak to robiła Carska Rosja z Wielką Brytanią kiedy to na Zjednoczone Królestwo były nałożone sankcje. Wtedy już inne kraje łącznie z Carską Rosją wyłamywały się z Blokady Kontynentalnej, nie inaczej jest dzisiaj. Rosja także utworzyła swoją koalicję, jest nim BRICS, Szanghajska Organizacja Współpracy oraz Eurozajatycka Unia Gospodarcza. Czas przemija ale historia zawsze się powtarza serwując nam nowsze wydanie tego co już zaszłe. Obudźmy się i budujmy własne suwerenne państwo z własną polityką wewnętrzną jaki zagraniczną. Niech Unia Europejska nie traktuje nas jako bufor między Zachodem a Rosją a jako poważnego gracza. Jednak aby nim zostać trzeba grać twardo i dążyć do celów narodowych a nie wierzyć w zachodnią solidarność. Pamiętajmy jak zostawili nas Francuzi i Brytyjczycy w II Wojnie Światowej.

Historyczny ambasador

Wspieraj blog na: